ซับฟรีแปลเพื่อความบันเทิงส่วนตัว บรรยายไทย : eh Pattharawan
[My Secret Romance]
[Ministry of Culture and Korea Creative Content Agency aided in this production.]
[ตอนที่ 12 : ได้เวลาตื่นจากฝัน]
รู้มั๊ย แม่เธอเคยเล่นหนังโป๊ล่ะ
- จริงเหรอ - อืม
ว้าว
แม่ลูกคงพอๆ กันเนอะ
ที่ จูฮเยริ ร้องไห้กลางรายการ ก็เพราะผู้หญิงคนนี้แหละ
- จริงเหรอ - อืม
- ผู้หญิงคนนี้เหรอ - ใช่
ใช่คนที่นายบอกฉันไหม
- คนนี้ไง - ที่มีแม่เป็นดาราหนังโป๊
- ใช่ - อายแทนเนอะ
ที่ฉันยังไม่ทำอะไร
เพราะฉันรอให้ จินวุค เป็นคนจัดการเรื่องนี้เอง
ฉันแค่มาบอกให้เธอรู้ไว้
ระหว่างเธอสองคน มันยังไม่มีอะไรที่แน่นอน
ขอโทษครับ โภชนากร อียูมี อยู่ไหนครับ
เธอไปแบบไม่พูดไม่จา ทางเราก็ติดต่อเธอไม่ได้ด้วย
เพราะแม่คนเดียว
อะไร ฉันไปทำอะไรให้แก
แม่คิดว่าตัวเองเป็นใคร
แม่มีสิทธิ์อะไร ที่เอาเรื่องนั้นไปพูดออกทีวี
ไหนว่าจบกันไปแล้วงัย
ผู้ชายนั่น มันมีดีตรงไหน
อยากจะคบกับแกก็คบ
พอรู้ว่า ดงกู ไม่ใช่ลูก ก็สลัดแกทิ้ง
หน้าตัวเมียชัดๆ
คบกันเหรอ
หนูไม่ได้คบกับเขา
เขาแค่นอนกับหนูแค่คืนเดียว นอกนั้นก็ไม่มีอะไรเกี่ยวข้องกันอีก
เรื่องนี้หนูเก็บมันเป็นความลับ ไปจนกว่าหนูจะตาย
ทำไมแม่ต้องเอาเรื่องของหนูไปออกทีวี
ทำไมแม่ทำแบบนั้น ทำไม
ทำแล้วไง มันผิดตรงไหน
คบกับผู้ชายแล้วตำรวจจะจับเหรอ
แม่มีความสุขมากใช่ไหม ที่เอาเรื่องของหนูไปโพนทะนา
แม่คิดถึงแต่ตัวเอง
แม่ไม่เคยคิดว่าหนูต้องเจออะไร ลำบากใจแค่ไหน
แม่ไม่เคยใส่ใจหนูเลย
แม่ยังเป็นแม่ของหนูอยู่อีกไหม
รู้แล้วน่า นังลูกบังเกิดเกล้า
ต่อไปฉันจะไม่เอาเรื่องไปออกทีวีอีก
คิดซะว่าแกไม่มีแม่คนนี้ก็แล้วกัน
หนูก็อยากคิดแบบนั้นนะ
ถ้าแม่ไม่ทำเรื่องขายหน้า
แล้วเรื่องไปจัดงานแต่งที่รีสอร์ทนั่นอีก
ไม่ใช่สิ ถ้าแม่ไม่เล่นหนังเรื่อง "มันจะระเบิด"
มันไม่ใช่ ถ้าแม่ทำตัวแบบนี้...
มันคงไม่โหดร้ายถึงขนาดนี้
แม่รู้บ้างไหมว่าหนูลำบากใจแค่ไหน
กับการใช้ชีวิตเป็นลูกสาวดาราหนังโป๊
แม่เธอเล่นหนังโป๊ด้วยนะ
ขนาดนั้นเลยเหรอ
หน้าอกนี้ใหญ่มาก เห็นเลยตอนที่ดูน่ะ
ใจหนูมันเจ็บมาก ตอนที่ใครๆ เรียกหนูว่าลูกนางเอกหนังโป๊
หนูเข้าใจที่แม่เล่นหนังเพราะแม่ชอบ
แต่หนูไม่ชอบ
หนูทั้งอายและอึดอัดใจมาก
ขนาดใส่เสื้อผ้า หนูยังต้องใส่ให้มิดชิด
ความรู้สึกของหนูเหมือนตัวเอง กำลังแก้ผ้าต่อหน้าทุกคน
หนูจะไม่รับรู้เรื่องนี้อีกแล้ว
หนูเบื่อเรื่องนี้เต็มทีแล้ว
ยูมี
หมายเลขนี้ยังติดต่อไม่ได้ กรุณาฝากข้อความไว้...
ไปไหนของคุณนะ อียูมี
ไอ้หน้าตัวเมีย
อียูมี อยู่ไหน
อียูมี ไปไหน
ผมเคยบอกแล้วใช่ไหม ว่าอย่าคิดเกินเลย
ที่ผมบอกคุณ ก็เพราะกลัวจะเกิดเรื่องแบบนี้ขึ้น
ผมกลัวว่า ยูมี ต้องเจ็บปวดใจ และหลบซ่อนตัวเอง
รู้ตัวไหม เพราะคุณเรื่องมันถึงเป็นแบบนี้
[ไม่รับสาย 32 , ข้อความยังไม่ได้อ่าน 16 ]
อียูมี คุณอยู่ไหน เป็นอะไรมั๊ย โทรกลับหาผมด้วย
คุณอยู่ไหน รับสายผมเถอะนะ
แม่คิดถึงแต่ตัวเอง
แม่ไม่เคยคิดว่าหนูต้องเจออะไร ลำบากใจแค่ไหน
แม่ไม่เคยใส่ใจหนูเลย
แม่ยังเป็นแม่ของหนูอยู่อีกไหม
ก็ได้
ฉันท้องแกมาเอง ฉันคลอดแกมาเอง
ลูกสาวฉัน
เธอบอกหรือเปล่าว่าไปไหน
เคยเจอมั๊ยกับคนที่จะหนี แล้วบอกว่าจะไปไหน
ยูมี บอกว่าอยากไปทะเล
ผมรู้มาว่าคุณทั้งสอง เจอกันครั้งแรกที่คังวอน
ขอบใจมาก
รั้งเธอไว้ให้ได้
ถ้าทำให้เธอร้องไห้อีก ผมไม่เอาคุณไว้แน่
รับรองว่านายไม่ได้กระทึบฉันหรอก ไอ้หมอนี่
ไม่มีสัญญาณตอบรับ กรุณาฝากข้อความไว้...
เธอจะไปไหนนะ
คุณยูมี จะทำยังไงเนี่ย โดนป่าวประกาศออกทีวีซะอย่างนั้น
เพิ่งย้ายไปทำงานใหม่ด้วย จะรับมือไหวหรือเปล่านะ
ผมโทรหาแล้ว แต่เธอปิดเครื่อง
สถานการณ์แบบนี้ ให้เวลาเธออยู่คนเดียวน่าจะดีกว่า
พวกเรารอดูสถานการณ์กันไปก่อน
เขาทั้งสอง จะไม่เป็นไรใช่มั๊ย
โอ๋ โอ๋ โอ๋ ไม่ร้องนะ
คิดไม่ออกว่าจะหนีไปไหนดี
[รับลูกค้าตั้งแต่ 2 คน ขึ้นไป ]
ฉันผิดเองที่ดันมาหิวข้าวเวลานี้
โอโม๊ะ ตกใจแทบแย่
- เป็นลูกค้าหรือเปล่า - ไม่ค่ะ
แล้วทำไมมายืนเกะกะอยู่ตรงนี้
โธ่เอ้ย เปียกหมดเลย
นิสัยเธอเป็นแบบนี้ อย่าโกรธนะคะ ขอโทษแทนเธอด้วยค่ะ
ไม่ค่ะ ฉันไม่ได้เป็นไรสักหน่อย ไม่ต้องขอโทษแทนเธอหรอกค่ะ
ไม่เป็นไรแต่ก็เปียก ไปเช็ดตัวที่ร้านฉันก่อนนะคะ
- ห๊ะ - ดูสิ เปียกหมดเลย
- นี่ค่ะ - ขอบคุณค่ะ
ทานอะไรมาหรือยังคะ
พอดีวันนี้ฉันกินมื้อเที่ยงช้าไปหน่อย ทานด้วยกันนะคะ
ไม่ดีกว่าค่ะ ฉัน...
แต่ฉันได้ยินเสียงท้องคุณร้องนะคะ
มาทานมื้อเที่ยงด้วยกันเถอะค่ะ
ไม่เหมาะมั่งคะ ฉันรบกวนคุณมากไปแล้วค่ะ
ไม่ค่ะ ไม่รบกวนเลย
มีคนกินข้าวด้วย ดีกว่ากินคนเดียวนะคะ
นั่งก่อนค่ะ
ไม่รู้ว่าคุณจะชอบกินหรือเปล่า หวังว่าคุณคงทานได้นะคะ
ค่ะ
- อร่อยมาก - ดีใจที่คุณชอบ
มันอร่อยจริงๆ นะคะ
คุณมีเคล็ดลับอะไร กับการทำโจ๊กเป๋าฮื้อหรือคะ
มันถึงอร่อยมากอย่างนี้
ไม่รู้เหมือนกันค่ะ แต่จะบอกว่างัยดีล่ะ
อ้อใช่ เวลาต้มน้ำซุปเอาเปลือกหอยใส่ลงไปด้วยค่ะ
เปลือกหอยจะทำให้รสชาติดีขึ้นค่ะ
และใส่ปลาแห้งโบนิโตะสักหยิบมือหนึ่งลงไปในน้ำซุป
เดี๋ยวนะคะ
ใส่เปลือกหอย, ใส่ปลาแห้งโบนิโตะ
ดูเหมือนคุณจะชอบทำอาหาร
ฉันทำไม่เก่ง แต่ก็ชอบทำค่ะ ฉันเป็นนักโภชนาการค่ะ
โอโม๊ะ ฉันดูไม่ออกเลยว่าคุณเป็นโภชนากร
แม่ผม... ชอบโจ๊กเป๋าฮื้อมาก
ชอบทำด้วย
วันหลังเราไปทานโจ๊กเป๋าฮื้อกันนะคะ
ไม่ดีกว่า
ไม่มีใครทำอร่อยเท่าแม่ผมหรอก
ทำให้นึกใครบางคนที่ชอบโจ๊กเป๋าฮื้อ
เขาบอกว่าอยากทาน โจ๊กเป๋าฮื้อฝีมือแม่เขา
เขาบอกว่าไม่มีที่ไหน ทำได้อร่อยเหมือนแม่เขา
อย่างนั้นหรือคะ
แล้วฉันก็รู้วิธีทำโจ๊กเป๋าฮื้อให้อร่อย
แต่ฉันก็ไม่สามารถทำมันให้เขาได้กิน
ฟังดูแล้วเหมือนคุณจะชอบเขามาก
ถ้ากินเสร็จ ฉันช่วยล้างจานนะคะ
ขอโทษครับ
ผมขอโทษ
ฉันได้พักผ่อนแล้วได้กินของอร่อยด้วย ขอบคุณมากนะคะ
อะไรกัน ไม่เป็นไรหรอกค่ะ
- คุณขี่จักรยายเป็นไหมคะ - คะ
ฉันมีจักรยานค่ะ คุณขี่มันไปจะสะดวกกว่าเดินนะคะ
จริงหรือคะ
ถ้างั้นฉันขอยืมหน่อยนะคะ แล้วฉันจะเอามาคืนก่อนกลับบ้าน
ได้สิคะ
มีอะไร
ตรงโน้น
แกเองเหรอ
มานี่ กัมซุน
บอกแล้วงัยว่าอย่าเข้ามาในบ้าน
ไม่เป็นไรใช่มั๊ย
คุณอยู่ไหน
คุณไปซ่อนตัวอยู่ไหนนะ อียูมี
- ทำอะไรของคุณน่ะ - เต้นรำงัย
นี่คุณ ทำไมไม่รู้จักอายบ้างนะ
พอเถอะ หยุดเถอะนะ
ถ้ารู้ว่าจะปวดใจมากขนาดนี้ ตั้งแต่แรกเจอกันฉันไม่ควรเริ่มต้น
แล้วฉันเป็นคนหนีไปเอง แต่มันยิ่งเจ็บกว่าอีก
มันไม่ได้นานซะหน่อย ฉันต้องไม่คิดถึงสิ
อียูมี ผมคิดถึงคุณ
คุณคือคนในความทรงจำ ที่ผมค้นหาเจอได้ในความจริง
โอ๊ะ ดูสิฉันเจอเหรียญ
สุดยอด
ปี1989 เหรียญนี้ผลิตปีที่ฉันเกิด
วันนี้ฉันต้องโชคดีแน่
เพิ่งผ่านเรื่องบ้าบอมาตั้งมากมายเนี่ยนะ เรียกว่าโชคดี
เจอเรื่องห่วยๆ เป็นร้อยๆ ครั้ง แค่เจอเรื่องดีๆ แค่ครั้งเดียว
ถือว่าวันนี้โชคดีแล้วล่ะ
ฉันเจอเหรียญ 500 วอน อยู่ในทราย
แล้วเหรียญมันผลิตตรงกับปีเกิดของฉัน ถือว่าโชคดีแล้วล่ะ
อะ ให้คุณ
ไว้ให้ผมหาตัวคุณเจอก่อนเถอะ
ทำตัวหงอยเหงาคืองานอดิเรกของคุณเหรอ
ทำเป็นไม่เห็นฉันจะได้มั๊ย ฉันไม่อยากมีเรื่องกับคุณอีกแล้ว
ผมหยุดดูให้แน่ใจ เพราะกลัวว่าคุณจะวิ่งไปให้รถชนน่ะสิ
ว่าอะไรนะ
ก็ได้ ฉันจะลบความทรงจำของเรา ไปทีละเรื่อง
อียูมี
รู้มั๊ย วันนี้ผมตามหาคุณนานแค่ไหน
ผมเป็นห่วงคุณแทบตาย
ทำไมคุณถึงมาที่นี่ได้
คุณบอกผมไว้ว่าไม่ต้องตามหาคุณ
ผมยับยั้งใจไว้แล้ว แต่เพราะผมกลัวว่าคุณจะหนีผมไปตลอดชีวิต
ทำไมคุณถึงซูบผอมลงขนาดนี้
ผมไม่รู้สึกหิว เพราะมัวแต่เป็นห่วงคุณ
โง่จริง ทำไมทำตัวเองแบบนี้
นับจากนี้ อย่าหนีผมไปไหนอีกเลยนะ
ผมบอกคุณหรือยัง เพราะอะไรผมถึงเป็นโรคนอนไม่หลับ
ยังค่ะ
ตอนผมอายุพอๆ กับดงกู
อยู่ๆ แม่ผมก็หายตัวไป
กลิ่นหอมเหมือนแม่เลย
ผ้าห่มกลิ่นหอมเหมือนแม่เลย
จ้า ลูกแม่
ง่วงแล้ว
เหรอ ง่วงก็นอนเถอะ
แม่
แม่...
เพราะสาเหตุนี้เลยทำให้ผม รู้สึกเป็นห่วง ดงกู มาก
ผมกลัวว่าเขาจะเป็นแบบผม
คุณยังโกรธแม่คุณอยู่หรือเปล่าคะ
ไม่
ผมเชื่อว่าแม่มีเหตุผล
แม่เกิดและโตโดยมีทะอยู่แวดล้อม ท่านคงจะเบื่อ
ถึงจะอยู่ในบ้านหลังใหญ่แค่ไหน ก็สู้อยู่ใกล้ทะเลไม่ได้
แม่ทำให้ฉันอึดอัด
ฉันตำหนิ ว่าให้แม่อยู่ตลอด
พอฉันรู้ว่าแม่เป็นนักแสดงหนังอาร์
ตั้งแต่มัธยมปลายฉันเลยปิดกั้นตัวเองไว้
ฉันกลัวว่าคนจะล้อ
เลยต้องใส่เสื้อแบบมิดชิด ถึงมันจะอึดอัดฉันก็ทน
ฉันไม่อยากถูกมองว่าเป็นผู้หญิงใจง่าย เลยไม่คบกับผู้ชาย
ได้แต่จิตนาการความรู้สึก จากนิยายรักโรแมนติกที่ฉันอ่าน
ฉันดูเหมือนคนโง่ไปเลยใช่มั๊ย
คุณรู้มั๊ย...
ผอ. คะ...
ไม่สิ ต้องเรียก ชาจินวุค
ขอบคุณนะ ที่คุณทำให้ฉันมีความสุข
ฉันไม่อยากจะเชื่อว่าตัวเอง จะได้คบกับผู้ชายที่น่าหลงใหลอย่างคุณ
- มันเหมือนความฝันมากกว่า - อย่าพูดแบบนี้สิ
สำหรับผม คุณไม่ใช่แค่ความฝัน
ยังมีอะไรอีกมากมายที่ผมกับอียูมี ยังไม่ได้ทำด้วยกัน
แล้วต่อจากนี้ไป ทุกอย่างทุกเรื่องเราจะทำด้วยกัน
ผมจะไม่ปล่อยคุณไปอย่างเด็ดขาด
ช่วยแยกใช้คนให้ถูกกับงานได้ไหม
ฉันกินอาหารที่เธอเป็นคนทำเท่านั้น
เพราะเธอคือนักโภชนาการส่วนตัวของฉัน
ผมหวังว่าอาการสะอึกของคุณ จะเป็นกับผมคนเดียวเท่านั้น
อย่าเป็นอะไรอีกนะ
อะไรอีกนะ อย่าทำแบบนี้ได้มั๊ย
คุณจะทำอีกครั้งได้มั๊ย
คุณไม่รู้สึกหิวบ้างเหรอ
กลับห้องดีๆ นะคะ
ผมไม่อยากนอนคนเดียว
และไม่อยากกินข้าวคนเดียวด้วย
ดงกู ดูตรงโน่นสิ
เห็นมั๊ย นั่นอะไร
ผมทำงานอย่างบ้าคลั่ง
มันเป็นหนทางเดียวที่จะมีชีวิตอยู่ต่อไปได้ก็เพราะคุณ อียูมี
เราสามคนจับมือกันไว้นะ
ผมไม่เคยคิดว่าคุณเป็นผู้หญิงใจง่าย
ผมไม่เคยเจอผู้หญิงคนไหน ที่ปิดใจยากเท่าคุณแล้ว อียูมี
ทีนี้คุณก็ปลดปล่อยมันออกได้แล้ว
อย่างน้อยก็ปล่อยมันออกมาตอนที่อยู่กับผม
ขอบคุณค่ะ
ขอบคุณ ที่รักแรก และรักสุดท้ายของฉัน
คือคุณ
[บทส่งท้าย : ขณะที่ผมปล่อยคุณไป]
[ เธอจากไปแล้ว ]
[ ผมคิดถึงคุณมาก ]
[ ผมคิดถึงคุณใจจะขาด ]
[ ผมน้ำตาไหลแบบไม่รู้ตัว ]
[ ฉันต้องไม่เป็นแบบนี้ ต้องลืมเธอสิ ]
[บทส่งท้าย : รักที่สวนทางกัน]
[ คู่รักที่แม้จะอยู่ในที่เดียวกันและเวลาเดียวกัน]
[ สวนทางกันไปแล้ว ]
[ เขาเพึ่งจะสวนทางกับฉัน ]
[ บทส่งท้าย : "เป็นดั่งเหรียญ" - วอนแทยอน ]
ตอนนี้เราทั้งคู่เหมือนไร้คุณค่า
แต่ฉันจะขออธิฐานให้เราเป็นดั่งเหรียญ
คุณเป็นด้านหน้า ฉันเป็นด้านหลัง
หากด้านใดด้านหนึ่งได้หายไป เหรียญนั้นก็จะไม่มีค่าอะไรอีกเลย
ฉันขอให้เราเป็นดั่งเหรียญ
แม้ว่าไม่ได้พบกัน แต่ก็ยังอยู่ด้วยกันเสมอ
แม้ว่าเราไม่อาจพบกันตลอดไป แต่เราจะอยู่เคียงข้างกันเสมอ
ขออธิษฐานให้เรา...
เป็นดั่งเหรียญ
ตอนนี้เราทั้งคู่เหมือนไร้คุณค่า
แต่ผมขออธิฐานให้เราเป็นดั่งเหรียญ
คุณเป็นด้านหน้า
ผมเป็นด้านหลัง
หากด้านใดด้านหนึ่งได้หายไป
เหรียญนั้นก็จะไม่มีค่าอะไรอีกเลย
แม้ว่าไม่ได้พบกัน แต่ก็ยังอยู่ด้วยกันเสมอ
แม้ว่าไม่ได้พบกัน
แต่ก็ยังอยู่ด้วยกัน
ตลอดไป
ผมขออธิษฐานให้เราเป็นดั่งเหรียญ
[My Secret Romance]
ยูมี อย่าเป็นอะไรนะ แม่ใจคอไม่ดีเลย
แม่อยากให้ลูกชายของแม่ มีความสุขกับผู้หญิงที่ลูกรัก
อย่ากลัวและลังเล เพราะคิดว่ามันจะเจ็บ
- จะให้มันจบแบบฉันรู้สึกผิดไม่ได้ - คุณจะไปแล้วเหรอ
ผมจองตั๋วไว้แค่ขาไป เพราะไม่รู้จะกลับเมื่อไหร่
ถ้าผมปล่อยเธอไป ชีวิตผมก็ไม่มีความหมายแล้ว
- เรายังไม่ได้เริ่ม... - อย่างที่ผมบอกคุณไว้
ถ้ารักเขา ก็จับมือเขาไว้ให้แน่น